Biraz Suskunluk

Şair: meçhul 14.11.2026 16:39 32 görüntülenme
Biraz Suskunluk
Siz birini özleyip söyleyemediğinizde ne yapıyorsunuz?

Ben bazen susuyorum…

Adını anmadan geçiriyorum günleri.
Aklıma geldiğinde belli etmemeye,
Özlediğimde başka şeylerle oyalanmaya çalışıyorum.
Bir şarkının ortasında dalıp gidiyorum mesela,
bir cümlenin içinde onu arıyorum,
Hiç beklemediğim bir anda gözlerim bir yere takılıp kalıyor.

Sonra hiçbir şey olmamış gibi hayatıma devam ediyorum.

Oysa insanın içinde söyleyemediği ne çok şey birikiyor.
Bir merhaba kadar yakın, bir ömür kadar uzak kalıyor bazen özledikleri.
Telefonun ekranına bakıp yazmaktan vazgeçtiği cümleler oluyor.
Gönderilmeyen mesajlar, yarım bırakılan kelimeler,
İçinden defalarca söylenip de bir türlü dile gelemeyen o iki kelime…

Özledim seni.

Ama her özlem söylenmiyor işte.
Bazen söylemek istemediğinden değil,
Söylemenin bir şeyleri değiştirmeyeceğini bildiğinden susuyor insan.
Bazen de karşısındakinin hayatına dokunmaktan, düzenini bozmaktan,
Belki de ona bir yük olmaktan korkuyor.

Ve en zoru da bu sanırım;,
birini hâlâ bu kadar özlerken, onun hayatında hiçbir şey olmamış gibi davranabilmek.

Ben yine de merak ediyorum…

Siz birini özleyip söyleyemediğinizde ne yapıyorsunuz?
İçinizden geldiği gibi mi yaşıyorsunuz özleminizi,
Yoksa kimse bilmesin diye kendinize mi saklıyorsunuz?

Çünkü bazı özlemler anlatılınca hafiflemiyor.
İnsan bazen sadece susarak seviyor, susarak bekliyor, susarak özlüyor.

Ve kimsenin bilmediği bir yerde,
içinde birini her gün yeniden özlüyor…

...

Bu yazı, özlemenin her zaman dile getirilemediğini, bazen insanın en derin duygularını sessizliğinde taşıdığını anlatıyor.

Yorumlar 0

Yorumlar moderatör onayının ardından yayınlanır.
Henüz onaylanmış yorum bulunmuyor. İlk yorumu siz yazın!

Benzer İçerikler

Tümü