Bir Ömürlük Sevdanın Yarım hikayesi

Şair: Sevda 17.11.2026 22:19 10 görüntülenme
Bir Ömürlük Sevdanın Yarım hikayesi

Bazı insanlar hayatımıza öyle bir zamanda girer ki, onların gelişini sıradan bir karşılaşma sanırız. Oysa zaman geçtikçe anlarız, bazı karşılaşmalar insanın bütün hayatında iz bırakacak kadar derindir.

Ben de seni öyle sevmiştim…

Sanki yıllardır tanıyormuşum gibi, sanki hayatın bir yerinde hep sana aitmişim gibi… Bir gün aynı evin penceresinden hayata bakacağımızı, aynı sofrada oturacağımızı, küçük mutlulukları birlikte büyüteceğimizi düşünmüştüm. Seninle yaşlanmayı, yıllar geçse de birbirimizin gözlerinde aynı sevgiyi bulmayı istemiştim.

Ne çok hayal kurmuştum…

Ama hayat, bizim kurduğumuz hayallerin yönünde ilerlemedi. Bazen insanın en çok istediği şey, en çok uzak kaldığı şey oluyormuş. Biz de belki birbirimizi sevdik ama aynı hayatın içinde buluşamadık.

Zaman geçti. Günler birbirini kovaladı. Herkes kendi yoluna devam etti. Dışarıdan bakıldığında her şey normaldi belki. Hayat akıyor, mevsimler değişiyor, insanlar yeni hikâyeler yazıyordu. Ama insanın içinde bazı mevsimler hiç değişmiyordu.

Benim içimde seninle yarım kalmış bir mevsim vardı.

Bazen bir şarkı duyuyorum, geçmiş yeniden karşıma çıkıyor. Bazen kalabalıkların ortasında bir an durup düşünüyorum, Acaba şimdi nerede, ne yapıyor? Bir zamanlar benimle aynı hayalleri kuran insan, şimdi hangi hayatın içinde?

Belki sen çoktan unuttun. Belki de hatırladığında eski bir anı gibi gülümsüyorsun. Bilmiyorum. Çünkü artık birbirimizin hayatında neler olup bittiğini bile bilmeyen iki insana dönüştük.

Oysa bir zamanlar birbirimizin yarınlarında yer almak istemiştik.

İnsanın en çok canını yakan da bu galiba. Birlikte yaşanabilecek onca güzel şeyin hiç yaşanmamış olması… Söylenemeyen cümleler, tutulamayan eller, ertelenen buluşmalar ve hiçbir zaman gerçekleşmeyen hayaller…

Bazen düşünüyorum da, belki biz birbirimizi yanlış zamanda bulduk. Belki şartlar, belki korkular, belki de hayatın bize hazırladığı başka yollar vardı. Sebebi ne olursa olsun, sonuç değişmedi. Bizim hikâyemiz tamamlanamadı.

Sana söyleyemediğim çok şey kaldı. Bir gün gerçekten yanımda olmanı ne kadar istediğimi, sadece güzel günlerde değil, hayatın yorucu zamanlarında da birbirimize omuz olmayı hayal ettiğimi… Birlikte sıradan bir hayatın içinde bile ne kadar mutlu olabileceğimizi düşündüğümü…

Ama artık bunların hepsi geçmiş zamanın cümleleri.

Şimdi senden geriye, içimde sakladığım birkaç güzel anı ve hiç yaşanmamış bir hayatın hayali kaldı.

Sana kırgın mıyım, kendime mi üzgünüm, yoksa zamana mı sitem ediyorum, bazen ben de bilmiyorum. Bildiğim tek şey, bazı hikâyelerin sonu gelmese de insanın içinde yaşamaya devam ettiği…

Belki bir gün seni hatırladığımda içimde hiçbir sızı kalmayacak. Belki adın bir şarkıda geçtiğinde eskisi kadar uzaklara dalmayacağım. Ama ne olursa olsun, bir zamanlar seninle kurduğum o güzel hayalleri inkâr etmeyeceğim.

Çünkü ben o hayallere gerçekten inanmıştım.

Ve şimdi anlıyorum ki insan bazen bir aşkı değil, o aşkın içinde olmayı düşlediği kendisini de özlüyormuş.

Bizim hikâyemiz böyle yarım kaldı işte…

Ne bir başlangıcı unutabildik ne de bir sonu gerektiği gibi yaşayabildik. Belki de hiçbir zaman birbirimizin olmayacaktık. Ama bir zamanlar birbirimizin olabileceğine inanmıştık.

Ve bazı aşklar vardır, kavuşamamakla yarım kalır ama insanın hafızasında kolay kolay son bulmaz.

Biz de birbirine bir ömür uzak düşmüş, aynı hikâyede buluşup aynı hayatta kalamamış iki insan olarak kaldık…

Belki de en acısı buydu: Birlikte yaşayabileceğimiz bir ömrün, yalnızca hayalini yaşamış olmak.

Yarım kaldı bizim hikâyemiz…

En çok da yaşanabilirdi dediğimiz yerde.

….

Bazı duyguların tarifi yok, bazı hikâyelerin telafisi… Ben biraz da yaşanmamışların, söylenmemişlerin kalemiyim. Çünkü bazen insanın içinde en derin izleri, hiç yaşanmamış bir hayat bırakır…

Yorumlar 0

Yorumlar moderatör onayının ardından yayınlanır.
Henüz onaylanmış yorum bulunmuyor. İlk yorumu siz yazın!

Benzer İçerikler

Tümü