Sevildiği Yerde İnsan

Bir gün gelir de yorulursa ruhlarımız,
Sevdayı yeniden filizlendirelim avuçlarımızda…
Belki de aşk,
Kırılmış bir kalbin küllerinden umutla doğmasıdır…

Sil baştan yazalım,
Hayata ve aşka dair ne varsa…
Kırılmış bütün düşleri,
Yarım kalmış vedaları,
Sessizce içimize gömdüğümüz
O eski yalnızlıkları…

Yeniden çizelim gökyüzünü,
Gökkuşağını daha parlak renklerle boyayalım,
Dağların başına umut serpelim,
Ovalardan sevda geçsin yeniden.
Ve her sabah,
Birbirinin gözlerinde doğsun insanlar…

Bir sen ol mesela,
Gülüşünle karanlığı dağıtan,
Bir bakışınla mevsimleri değiştiren…
Bir ben olayım,
Adını kalbimin en derin yerine yazan,
Sana her dokunduğunda
Hayatı yeniden keşfeden…

Bir akşamüstü mesela,
Sessizce oturalım deniz kıyısında…
Dalgalar kıskansın birbirimize bakan gözlerimizi,
Rüzgâr saçlarına benim adımı bıraksın.
Ve sen,
Hiçbir şey söylemeden bile
Kalbimin en güzel şiiri ol…

Yılmadan anlatalım sevgiyi,
Sevgisiz kalmış yüreklere…
Bir çocuğun masumiyetinde,
Bir annenin duasında,
Bir sevgilinin gözlerinde saklı olduğunu mutluluğun…

Haykıralım bütün insanlığa,
Sevmenin,
Biriktirilen altınlardan,
Soğuk saraylardan,
Ve geçici zenginliklerden
Çok daha değerli olduğunu…

Çünkü sevgi,
Üşüyen bir kalbi ısıtan ateştir,
Karanlık gecelerde yol gösteren yıldızdır.
Ve aşk…
İki ruhun aynı gökyüzünde
Birbirine tutunarak uçmasıdır…

Seninle yürüdüğüm her yol
Bir bahara dönüşsün isterim.
Ellerin ellerimdeyken
Zaman bile dursun biraz…
Çünkü bazı insanlar
Bir ömre tesadüf eder,
Bazılarıysa kader olur insana…

Unutalım artık kötülükleri,
Kalplerimizi yoran kırgınlıkları,
İçimize sinsice büyüyen
O sessiz öfkeleri…
Daha çirkinliğin alazı değmeden yüzümüze,
İnsan taraflarımızı kazıyalım yeniden
Yüreklerimize…

Seninle bir dünya kuralım,
Savaşların sustuğu,
Çocukların korkmadan güldüğü,
Sokaklarından umut geçen bir dünya…
Ellerimizi bırakmadan yürüyelim orada,
Gökyüzü yalnızca maviyi hatırlasın.

Ve bir gece,
Yıldızların altında başımı omzuna yaslayayım…
Rüzgâr saçlarına şiirler fısıldarken,
Ben sadece seni dinleyeyim.
Çünkü bazı aşklar
Bir ömre değil,
Bir sonsuzluğa yakışır…

Kötülüğe yenilmeden,
Barışın ve kardeşliğin hüküm sürdüğü
O güzel sabahlara ulaşmak için,
Dalalım kozamızdaki derin uykuya…
Ve uyandığımızda,
Hiç kimsenin yalnız olmadığı bir dünyada,
Özgürce, umutla ve mutlulukla yaşayalım…

Sevelim yeniden…
Hem birbirimizi,
Hem hayatı,
Hem de yarım kalmış bütün umutları…

Çünkü insan,
En çok sevildiği yerde
Yeniden hayata başlar…

……..

Bu şiiri yazarken biraz kalbimi, biraz hayallerimi bıraktım satırlara…
Eğer okurken bir yerlerde kendinizi hissettiyseniz, aynı duyguda buluşmuşuz demektir. Vesselam