Mesafeler Sadece Yoldur

Mesafeler bazı insanları birbirinden uzaklaştırır,
bazılarını ise kalbin tam ortasına bırakır.

Bazı insanlar vardır,
hiç yanınızda olmadan da
kalbinizin en derin yerinde yaşarlar.
Ve bazı sevgiler vardır ki,
mesafeler uzadıkça eksilmez,
aksine daha da derinleşir.

Neden birini sevmek için
hep yanında olmak gerektiğini sanırlar?
Sanki kilometreler arttıkça
duygular azalırmış gibi…

Oysa insan,
hiç dokunamadığı birine bile
kalbinin en güzel yerini verebilir.

Bazıları sevgiyi
aynı sokakta yürümek sanar.
Aynı masada oturmak,
aynı havayı solumak…

Oysa sevgi bazen,
bir ekrana düşen isimde başlar.
Bir ses tonunda,
gecenin en sessiz vaktinde gelen
küçücük bir “orada mısın?” cümlesinde.

Ne kokusunu bilirsiniz,
ne ellerinin sıcaklığını…
Ama yine de
dünyanın en tanıdık insanı olur size.

Çünkü gerçek sevgi
önce bedene değil,
ruha dokunur.

Birbirini hiç görmeden seven insanlar vardır.
Kalabalıkların içinde birbirine yabancı olanlardan
daha gerçek,
daha derin severler.

Gösterişsizdir sevgileri.
Herkese anlatılmaz.
Bir fotoğraf karesine sığmaz mesela.
Ama geceleri,
iki kalbin arasında
sessizce büyür.

Mesafe dedikleri şey
aslında sadece yoldur.
Eğer iki insan
birbirine gerçekten inanmışsa,
kilometreler
araya giremez.

Çünkü özlemek de sevgidendir.
Beklemek de…
Sabretmek de…

Bazen sadece sesini duymak yeter.
Bazen bir mesaj,
insanı saatlerce gülümsetir.
Ve bazen
“kendine dikkat et” diyen biri,
yanında duran herkesten daha yakın olur.

Uzakta sevmek zordur elbet.
Ama bazı sevgiler,
yakında olmaktan değil,
eksilmeden bekleyebilmekten geçer.

Aynı gökyüzüne bakıp
aynı şeyi hissetmektir belki de aşk.
Bir şehirde yağmur yağarken,
başka bir şehirde onu düşünmektir.

Ve insan anlar bir süre sonra.
Sevgi, tenin yakınlığında değil,
kalbin sadakatindedir.

Çünkü gerçekten seven insan
uzaktan da sever.
Sessizce sever.
Sabırla sever.
Ve bir gün kavuşma ihtimalini bile
ömürlük umut yapar.

Belki aynı şehirde uyanamayacağız her sabah.
Belki ellerimiz hiçbir zaman
aynı anda birbirine değmeyecek.
Ama bazı insanlar vardır,
mesafeler ne kadar uzun olursa olsun,
kalbinize hep en yakın yerde yaşarlar.

Ve bazı sevgiler vardır ki,
kavuşmakla değil,
vazgeçmemekle güzelleşir.

……..

Çünkü sevgiyi gösterişle değil, gerçekten orada olmakla tanımlıyor. Bana göre güçlü insanların sevgisi kolay kazanılmaz, ama kazanıldığında son derece gerçek, derin ve sadık olur. Sevginin büyük sözlerden değil, sadakatten, emekten ve zor zamanda vazgeçmemekten doğduğuna inanıyorum.