Sevgili Dostum

Bazen insan, en çok kimseye anlatamadığı yorgunluklarla sınanır. Ve bazen tek ihtiyaç duyduğu şey, birinin ona “Geçecek.”demesidir. İşte bu satırlar, tam da o sessizliğe dokunabilmek için yazıldı…

Belki bugün yorgunsun,
Belki de kalbin, söyleyemediği cümlelerin yükünü taşıyor. Gülümsüyorsun belki… Ama gözlerin, özlediği bir huzuru arıyor.

Kim bilir kaç geceyi bir ismi sessizce içine gömerek uğurladın. Kaç duayı gökyüzüne bıraktın, kaç sevgiyi kalbinde sakladın.

Ama ne olursa olsun, bir şeyi sakın unutma…

Sen, kırıldığın kadar eksilmedin. Aksine her acıyla biraz daha güçlendin. Çünkü hayat, en sağlam insanları en zor yollardan geçirerek büyütür.

Seni anlamayanlar olacak, kıymetini bilmeyenler de… Ama bir çiçek, onu görmeyen gözler yüzünden güzelliğini kaybetmez. Bir yıldız da ona bakmayan gözler var diye parlamaktan vazgeçmez.

Sen de kalbinin ışığını söndürme.

Bir gün öyle biri çıkacak ki, sessizliğini bile anlayacak, yorgunluğunu dinlendirecek, kırılmış yanlarını incitmeden sevecek.

O gün anlayacaksın, yanlış insanlar, doğru sevgiyi beklemeyi öğretmek için geçmiş hayatından.

Çünkü sevgi, insanı değiştiren değil, olduğu hâliyle kabul edendir.

Ve sen…
Olduğun hâlinle sevilmeye layıksın.

Bir gün seni, hiç gitmeyecekmiş gibi seven biriyle karşılaşacaksın. İşte o zaman bugün döktüğün gözyaşlarının seni o güzel güne hazırladığını anlayacaksın.

O zamana kadar…

Umudunu koru. Kalbini güzel tut. Sevgiden vazgeçme. Çünkü en güzel aşklar, kalbi bütün acılara rağmen sevmekten vazgeçmeyen insanların kapısını çalar.

Ve unutma sevgili dostum…

Sen bir tesadüf değilsin. Sen, birinin huzuru olmaya yazılmış güzel bir kalpsin.

Ve inan…
En güzel sevda, henüz başlamadı…

Belki şimdi gökyüzü bulutlu, belki yollar uzun, belki bekleyiş yüreğini her geçen gün biraz daha yoruyor.

Ama kaderin de bir vakti vardır. Bazı insanlar erken gelir, sana yalnızca sabretmeyi öğretir. Bazıları ise tam zamanında gelir, kalbine “İşte evim.” dedirtir.

Bir gün öyle bir bakış değecek ki gözlerine, içindeki bütün kırgınlıklar sessizce dinlenecek. Ne kendini anlatmaya çalışacaksın ne de olduğundan başka biri olmaya…

Çünkü gerçek sevgi, seni değiştirmeye çalışmadan sever. Eksiklerini tamamlamaya değil, yaralarını incitmeden sarmaya gelir.

İşte o zaman anlayacaksın, bazı bekleyişler ceza değilmiş, en güzel kavuşmalara hazırlıkmış.

Ve belki de diyeceksin ki.

“İyi ki acele etmemişim… İyi ki umudumu kaybetmemişim… Çünkü kalbime en çok yakışan sevgi, tam zamanında gelmiş.”

O güne kadar…

Kalbini güzel tut. Dualarını eksik etme. İnsanlara değil, sevginin güzelliğine küsme. Çünkü sevgi, doğru kalbe ulaştığında bir ömür olur.

Ve sen…

Bir gün sadece sevilen değil, anlaşılan, özlenen, merak edilen, yanında huzur bulunan biri olacaksın.

İşte o gün, geçmişte canını acıtan her şey sessizce geride kalacak. Ve sen sadece şunu söyleyeceksin.

Beklediğime değmiş…

Çünkü bazı hikâyeler erken başladığında yarım kalır.

En güzel hikâyeler ise zamanı gelince başlar.
Ve o gün geldiğinde anlayacaksın…

Seni bekleyen mutluluk, seni terk eden hüzünden daha büyükmüş. Kaybettiğini sandığın her şey, sana kendini buldurmak için yaşanmış. Beklediğin her sabır, kalbine yakışacak bir sevdaya dönüşmüş.

O zaman gökyüzüne bakıp sessizce gülümseyeceksin. Ve belki de ilk kez diyeceksin.

Her şey, olması gerektiği zamanda olmuş.

İşte o gün anlayacaksın…

Sevgi aceleye gelmez. Mutluluk zorla gelmez. Ama zamanı geldiğinde insan bütün bekleyişlerine teşekkür eder.

Bu yüzden sevgili dostum…

Ne sevgiden vazgeç.
Ne umuttan.

Kalbinin kapısını kapatma.

Çünkü bazı mucizeler, tam vazgeçecekken kapını çalar.

Ve en güzel hikâyeler…   
Sabretmeyi bilen kalplerin olur.

……….

Bu satırları yazarken tek dileğim, belki de tam ihtiyacı olan bir kalbe dokunabilmekti. Hayat bazen hepimizi yoruyor. Kırılıyoruz, bekliyoruz, vazgeçecek gibi oluyoruz. Ama inanıyorum ki hiçbir acı sonsuza kadar sürmez, hiçbir güzel kalp de karşılıksız kalmaz. Dilerim bu satırlar size biraz umut, biraz huzur ve yeniden gülümseyebilecek kadar güç verir. Kalbinizi sevgiden, iyilikten ve umuttan mahrum bırakmayın. Çünkü en güzel hikâyeler, sabretmeyi bilen, sevgisini kaybetmeyen insanların hayatında yazılır.