Senden Biraz Daha Fazla

İtiraf… Güneşi seviyorum,
Yağmurun tenime değen serinliğini…
Gün doğumunu, gün batımını,
Gökyüzünün her renge bürünüşünü seviyorum. Ay’ı seviyorum, yıldızları,
Dalgalarla konuşan o sonsuz denizi…
Bir çocuğun gülüşünde saklı masumiyeti,
Parkta el ele yürüyen yaşlı bir aşkı seviyorum. Başı dumanlı dağları,
Rüzgârın içime işleyen sesini…
Hayatın küçük ama derin anlarını,
Sessizce içime dokunan her şeyi seviyorum. Ama… En çok seni seviyorum. Sana sarılmayı, Elini tutarken dünyayı unutuşumu… Yanımda olmanı,
Kalp atışlarını kalbime karıştırmayı seviyorum. Gülüşünü seviyorum,
Başımı göğsüne yasladığım o huzuru…
Varlığını seviyorum,
İçimde çoğalan o tarifsiz duyguyu. O sıcacık aşkını seviyorum,
Her anımda benimle oluşunu…
Ruhunu, derinliğini,
Bana aitmiş gibi hissettiren yanını seviyorum.Ve her kalp atışında
Seni biraz daha çok seviyorum…Çünkü seninle geçen her an bir mucize,
Her nefes bir hediye gibi.
Ve ben, Seni…
Her şeyden biraz daha fazla seviyorum.

…

Bu yazıyı, hayatın içindeki küçük güzelliklerden başlayıp sevginin en yoğun hâline ulaşan bir duyguyu anlatmak için yazdım. Güneşten yağmura, denizden bir gülüşe kadar sevdiğim her şeyin aslında seni sevmemin bir parçası olduğunu fark ediyorum. Bu metin, benim için sevginin sadece bir kişiye değil, o kişiyle anlam kazanan bir dünyaya dönüşmesini anlatıyor. Okuyan herkes için de, kendi hayatındaki “en çok sevdiği” duyguyu hatırlatmasını diliyorum.