Ruhuna Dokunan Adam

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez…
Bazıları, kırılan yanlarımızı iyileştirmek ve bize sevginin hâlâ var olduğunu yeniden hissettirmek için gelir.

Bir kadın,
kalbini paramparça eden bir adamı zamanla unutabilir…
Gözyaşlarının nedenini,
geceleri içine çöken o ağır sessizliği,
yarım kalan cümleleri,
cevapsız kalan mesajları bile unutur bir gün.

Çünkü insan,
kendini yakan acıya alışır zamanla.
Yaralar kabuk bağlar,
anılar solmaya başlar.
Bir zamanlar canını en çok acıtan şey bile,
bir yabancının hikâyesi gibi gelir sonra.

Ama…

Bir kadın asla unutamaz
kırılmış kalbinin parçalarını elleriyle toplayan adamı.

Tam herkes onu yarım bırakmışken,
“Sen eksik değilsin” diye gözlerinin içine bakabilen adamı…
En karanlık gecesinde omzunu veren,
sessizliğini bile anlayan adamı unutamaz.

Çünkü bazı insanlar
acı gibi değil,
şifa gibi dokunur insana.

Bir kadın unutamaz,
yeniden gülmeyi öğreten adamı.

Uzun zaman sonra ilk kez içten güldüğünde,
sebebinin o olduğunu bilir çünkü.
Kalbinin üstüne örttüğü bütün duvarları
sabırla aşan adamı nasıl unutsun?

O adam,
sadece sevilmemiş bir kadını değil,
kendini kaybetmiş bir ruhu yeniden hayata döndürmüştür.

Bir kadın,
onu ağlatanı değil,
gözyaşlarını sessizce sileni taşır içinde.

Çünkü kırmak kolaydır…
Bir kalbi parçalamak için bazen tek bir söz yeter.
Ama kırılmış bir ruhu iyileştirmek…
İşte o, gerçek sevginin işidir.

Ve gerçek sevgi,
bağırmaz.
Gösteriş yapmaz.
Sessizce gelir,
insanın içine huzur gibi yerleşir.

Bir kadın bu yüzden unutamaz
ona yeniden güvenmeyi öğreten adamı…
“Ben buradayım” dediğinde,
ilk kez gerçekten yalnız olmadığını hissettiren adamı…

Belki yollar ayrılır,
belki zaman değişir,
belki hayat ikisini farklı yerlere savurur.
Ama kadın,
ruhuna dokunan adamı ömrü boyunca içinde taşır.

Çünkü bazı insanlar geçmez…
Bazıları sadece anı olmaz.
Bazıları insanın kalbinde
ömür boyu süren bir iz bırakır.

Ve bir kadın,
kendini yeniden sevmesini sağlayan adamı
asla unutamaz…

Çünkü bazı sevgiler vardır,
adı konulmasa bile insanın içinde bir ömür yaşar.

Bir kadın,
herkesin geçtiği yerden geçen adamı değil,
kalbine dokunmayı başaran adamı hatırlar.
Çünkü bazı insanlar gelir geçer,
bazılarıysa insanın kaderine sessizce yazılır.

O adamı düşündüğünde
aklına sadece sözleri gelmez…
Bir bakışı gelir mesela,
“İyi misin?” diye sorarken gözlerinin içindeki o gerçek endişe…
Hiçbir çıkar beklemeden sarıldığı anlar,
ellerinden değil,
ruhundan tuttuğu zamanlar gelir.

Ve kadın şunu fark eder.
Bazı insanlar sevgiyi anlatmaz,
yaşatır.

Kırıldığı yerden seven bir adamın sevgisi başkadır çünkü.
Acele etmez…
Yarayı görür,
üstünü örtmek yerine sabırla iyileştirir.

Bir kadının en yorgun halini sevip,
ona hâlâ güzel hissettirebilen adam…
İşte unutulmayan odur.

Çünkü kadınlar kusursuz adamları değil,
yanında kendini huzurlu hissettikleri adamları sever aslında.

Kalabalığın içinde bile yalnız hissettiği günlerde,
sadece sesiyle içini sakinleştiren bir adamı nasıl unutsun?

Bir mesajıyla bütün kötü gününü güzelleştiren,
“Geçecek” dediğinde gerçekten inandıran adamı…

İnsan bazen sevilmekten çok,
anlaşılmak ister.
Ve bir kadın,
kendini ilk kez gerçekten anlaşılmış hissettiği adamı
kalbinin en derin yerinde saklar.

Aradan yıllar geçse bile…
Başka şehirler,
başka insanlar,
başka hayatlar girse bile araya,
bazı hisler eksilmez.

Çünkü bazı adamlar sadece aşk olmaz…
Bir kadının yeniden hayata inanma sebebi olur.

Ve kadın,
ne zaman yorulsa,
ne zaman kırılmış hissetse,
bir zamanlar kendisini yeniden ayağa kaldıran o adamı hatırlar.

Belki yanında değildir artık…
Belki elleri ellerine değmiyordur.
Ama bazı insanlar fiziksel olarak gitse bile,
insanın içinde yaşamaya devam eder.

Çünkü gerçek sevgi,
bitse bile kötüleşmez.
İnsanın içinde bir dua gibi kalır.

Ve bir kadın,
kalbini onaran adamı unutmaz…
Çünkü o adam,
ona sadece sevgiyi değil,
yeniden yaşamayı öğretmiştir.

……..

Bu şiiri okuyan herkese…
Bazen bir kalbi en çok yaralayan şey, bir insanın gidişi değil,bir insanın kalpte bıraktığı izdir. Bu satırlar, kırılmış ama yeniden hissedebilen kalpler için yazıldı. Her kırık, bir gün başka bir duygunun başlangıcına dönüşebilir.
Sevgi, bazen birini unutmakta değil, onunla birlikte değişmeyi öğrenmektedir.