Biliyor musun, bazı insanlar birbirlerine sadece rastlamazlar;
Onlar, ruhlarının ezelden beri birbirine verilmiş o gizli sözünü tutmak için buluşurlar.
Seninle benim aramdaki bu şey de öyle...
Adını koyamadığım, sınırlarını çizemediğim, uçsuz bucaksız bir coğrafya.
Hangi haritaya baksam seni görüyorum,
Hangi yola çıksam ayaklarım hep senin olduğun o yere çıkıyor.
Seni sevmek, karanlık bir ormanda kaybolmuşken birden o ilk sabah güneşini görmek gibi.
Korkunun yerini huzura, sessizliğin yerini senin o eşsiz melodine bırakması gibi...
Herkesin bir "evi" vardır hayatta, başını sokabileceği dört duvarı.
Benim evim sensin.
Senin kalbindeki o küçük oda, benim bu dünyadaki tek sığınağım.
Fırtınalar dışarıda kalsın, dünya yorulsun, insanlar gitsin...
Ben senin o güvenli limanında, sesinin huzurunda yaşlanmaya razıyım.
Şimdi bu gece yarısı sessizliğinde,
Sana olan aşkımı yıldızlara anlatıyorum bir bir.
Çünkü onlar da senin gözlerin gibi uzak ama bir o kadar da yol gösterici.
Sana bakmak, bin yıllık bir kitabın en gizemli sayfasını keşfetmek gibi...
Her gün yeni bir şeyler öğreniyorum senden;
Sabretmeyi, paylaşmayı, bir bakıştan bin anlam çıkarmayı...
Ve en çok da, kendimi sende bulmayı.
Sen benim içimdeki o hiç sönmeyen kandilsin.
Hani olur ya, bazen her şey üst üste gelir, nefesin daralır...
İşte o anlarda sadece hayalinle tutunuyorum hayata.
Senin varlığın, bu yalan dünyanın içindeki tek gerçeklik benim için.
Hangi dilde söylesem az kalıyor, hangi şiiri yazsam eksik...
Çünkü sen, kelimelerin bittiği yerde başlayan o muazzam sessizliksin.
Sana söz veriyorum bu gece, bu mikrofon başında:
Yollar ne kadar uzun olursa olsun, engeller ne kadar aşılmaz görünürse görünsün,
Ben hep senin bıraktığın o yerde, seni bekliyor olacağım.
Çünkü ruhun ruhuma bir kez dokundu ya, artık hiçbir ayrılık bizi koparamaz.
Zaman bizi eskitse de, hatıralar solsa da,
Bendeki "sen" hep o ilk günkü gibi taze, hep o ilk günkü gibi mucizevi kalacak.
Gözlerini kapat şimdi...
Sana gönderdiğim bu sevgi dalgasını hisset.
Rüzgarın saçlarını okşaması değil bu, benim ellerim...
Gece kuşlarının sesi değil bu, benim sana olan özlemim...
Sen benim bu hayattaki tek gerçeğim,
Alın yazımdaki en güzel cümlesin.
İyi ki varsın, iyi ki kalbimdesin...
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!