Hiç Gitmemiş Gibi

Bazen hayat, en ummadığımız anda karşımıza şanslı karşılaşmalar çıkarır.

Kalbimin sustuğunu, artık hiçbir şeyi hissedemeyeceğimi sandığım bir anda
bir çift göz dokunur içime… senin gözlerin.

Ve ben, unuttuğum tüm duyguları yeniden hatırlarım.
Sanki içimde uzun zamandır kapalı kalan bir kapı aralanır, içeriye usulca sen sızarsın.

O an anlarım,
kalbim aslında hiç susmamıştır,
sadece seni beklemiştir.

Bir gülüşünle hızlanır zaman,
bir bakışınla anlam kazanır her şey.
İçimde küllenmiş ne varsa
yeniden alev alır usul usul.

Ve ben, o karşılaşmanın içinde
kendimi yeniden bulurum sende.
Kaybettiğimi sandığım ne varsa
bir anlığına geri verilmiş gibi olur.

Belki kısa sürersin,
belki bir ömre yayılırsın…
ama sonunda hep gidişine varırsın.

Çünkü bazı insanlar
hayatıma kalmak için değil,
kalbimin hâlâ attığını gösterip gitmek için gelir.

Ve sen gittiğinde… dünya aynı kalır belki, ama ben artık aynı kalmam.

Ama en ağır olan şu değildir.
senin gitmen değil…

Sen gittikten sonra bile
içimde hiç gitmemiş gibi durmandır.

Ve bu yüzden
sen artık hiç gelmemiş gibi olamazsın.