Az olsalar da iyi insanlar var…
Kalbiyle konuşan,
duygularla oyun kurmayan,
sevdiğinde gerçekten kalan insanlar.
Ciddi bir sevgi isteyen,
sorumluluk almaktan kaçmayan,
nasıl sevilmesi gerektiğini bilen
ve sevmeyi bir niyet değil, bir emek yapan insanlar…
Beş dakika görmek için
kilometreleri unutan,
bahane üretmek yerine
kapına gelen insanlar…
Bir çiçeği hâlâ anlamlı bulan,
bir çikolatayı bile sen gül diye seçen,
seni düşünen,
Sağ salim vardın mı? diye soran insanlar…
Seni güldürmeyi görev değil,
içten bir refleks gibi taşıyan,
kalbini kırmaktan korkan,
bir geceni bile
karanlıkta bırakmak istemeyen insanlar…
Ve belki de en güzeli…
karşılaştığında
insanın içindeki eksik parçayı sessizce tamamlayan gerçekler…
Çünkü bazı insanlar
hayatına sadece gelmiş olmak için gelmez…
Dokunur. Yavaşlatır.
İçini sakinleştirir.
Bir bakışıyla
geçmişin gürültüsünü susturur,
bir cümlesiyle
içindeki dağınıklığı toparlar.
Yanında sessizlik bile
rahatsız etmez artık seni,
çünkü sessizlik bile
güven gibi oturur kalbine.
Ve anlarsın…
Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir.
Bazı insanlar
hayatına eksik olarak değil,
yerini bulan olarak girer.
Az olsalar da…
iyi insanlar vardır.
Ve bazen bütün mesele,
böyle bir insanı bulmak değil…
onu, gerçekten geldiğinde
görebilmektir.
…
Bazen insan sadece güzel bir sevgiye inanmak ister… Yormayan, kırmayan, oyun kurmayan bir sevgiye. Bu satırları yazarken kimseyi anlatmaya çalışmadım aslında… Sadece içimde bir yerde hâlâ var olduğuna inandığım bir duyguyu paylaştım. Çünkü herkes bir gün, gerçekten anlaşılmayı, gerçekten sevilmeyi ve gerçekten önemsenmeyi hak eder. Belki herkes böyle bir insanla karşılaşmaz… herkes aynı şekilde sevmez… Ama ben yine de iyi olanın bir yerlerde var olduğuna inanmak istiyorum. Ve umarım bir gün… kalbi yoran değil, kalbi sakinleştiren biriyle karşılaşır herkes. Çünkü böyle biriyle karşılaşmak, sadece sevmek değil… aynı zamanda huzuru da yaşamak demek benim için. Böyle bir insanla mutluluğu yaşamanız dileğiyle…
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!