Gece ve İhtimaller

Gece, insanın içinde sakladığı her şeyi büyütüyor.

Ve bazı şehirler,
yalnızlığı ışıklarla gizlemeyi çok iyi biliyor.

Bu gece şehir, bir elmas gerdanlık gibi parıldarken
seni düşünüyorum.

Balkondan şehri izliyorum.
Binlerce aşk hikâyesinin sırlarını saklayan bu sessizliğin içinde
sanki bizim hikâyemiz de, henüz yazılmamış haliyle
içimde titreşiyor.

Seni özlüyor muyum
yoksa seni hayal mi ediyorum… bilmiyorum.

Sana sahip miyim, değil miyim… bilmiyorum.

Belki de sadece seni bekliyorum.

Ama bildiğim bir şey var..
Bu gece, altın ışıkların ve fısıldayan sokakların ortasında
sadece senin doldurabileceğin
yumuşak ve derin bir boşluk var.

Belki başka bir şehirde,
belki başka bir balkonda sen de aynı rüyayı görüyorsundur.

Belki de farkında olmadan ruhlarımız
olmayan her sarılmada,
acıtan her vedada,
henüz vazgeçmeyen her umutta
birbirini arıyordur.

Bu şehirde bir sihir var…
Anılar ya da hayal gücü bile olsa
aşkı mümkün kılıyor.

Ve bazen düşünüyorum…
Belki de biz hiç aynı yerde olmadık,
sadece aynı özlemin içinde kaybolduk.

Zaman sessizce akarken
ben seni değil,
sana benzeyen tüm ihtimalleri sevmiş olabilirim.

Çünkü bazı insanlar
gerçek olmadan da iz bırakır.
Hiç dokunmadan,
hiç “biz” olmadan
bir ömür kalabilir insanın içinde.

Gece ilerliyor…
Şehir yavaş yavaş kendi yorgunluğuna gömülürken
ben hâlâ senin sesini bilmediğim bir anıyı özlüyorum.

Bir yerde bir pencere kapanıyor.

Bir taksi sarı ışıkların içinden geçiyor.

Bir kadın kahvesinden son yudumu alıyor.

Ve hayat herkes için
sıradan akmaya devam ediyor.

Ama benim içimde
zaman senin adını söyleyince duruyor.

Sanki seni bir gün mutlaka tanıyacakmışım gibi
garip bir his taşıyorum içimde.
Kalabalıkların arasında
yüzünü bilmeden sana rastlayacakmışım gibi…

Ve belki bir gün,
bu ışıkların altında yürürken
artık “belki” demeden
aynı şehri paylaşırız.

Sokaklar isimlerimizi ezberler.
Gece bizi saklamak yerine açığa çıkarır.
Ve tüm ihtimaller susar.

Geriye yalnızca
gerçek kalır.

Ve o an…
şehir bile bizim yerimize susar.

Ve belki ilk kez,
gece değil,
kalbim aydınlanır.

……..

Bazı duyguların gerçekten yaşanıp yaşanmadığını bilmiyoruz belki. Ama yine de içimizde iz bırakıyorlar. Bu satırlar biraz özlemden, biraz ihtimallerden, biraz da geceye fazla anlam yükleyen bir kalpten çıktı. Okuyan herkes, kendinden bir şey bulsun istedim…