Rüyam

Onu ilk kez rüyamda görmüyordum. Geceler, sanki adını kimsenin bilmediği gizli bir yol gibi beni hep ona çıkarıyordu..

O düşlerin içinde her şey o kadar gerçek, o kadar huzurluydu ki yanında olmanın verdiği mutluluğu ancak gözlerimi açtığımda anlayabildim.

Çünkü gerçek,her uyandığımda aynı sertlikle karşıma çıkıyordu ..

Onun ne kadar uzak ve ne kadar ulaşılamaz olduğu.

Fakat her rüyanın acımasız bir sabahı vardı.

Rüyalar garip bir şey…

İnsana sahip olamadığını bir anlığına armağan ediyor, sonra da sabahın ilk ışıklarıyla geri alıyor.

Ama sabah…

Sabah her şeyi yeniden yerli yerine koyar. 
İnsan, gecenin bıraktığı mutluluğun aslında ne kadar kırılgan olduğunu o an anlar..

Çünkü uyanmak, sadece bir rüyadan çıkmak değildi…

Uyanmak, ona gerçekte ne kadar uzak olduğumu yeniden hatırlamaktı. Belki de bazı insanlar hayatta değil, yalnızca rüyalarda bize ait kalır.

🖋️Bu yazıyı, rüyadaki mutluluğu anlatırken yazdım.

Ve biliyorum ki,gördüğüm o rüyayı asla unutmayacağım..